The time has come to destroy those who destroy the earth” is a famous quote from the Holy Bible in Revelation 11:18. Context: It appears in the Book of Revelation during the blowing of the seventh trumpet in heaven. Meaning: The verse describes a time of divine judgment when God addresses human anger, rewards the faithful and prophets, and holds accountable those who ruin the planet.

Jeremiah 17:9–13 is a powerful biblical passage about the deceitfulness of the human heart, GOD's ultimate knowledge, and the danger of turning away from God. Verse 9: "The heart is deceitful above all things, and desperately wicked [or sick/beyond cure]; who can know it?" This means human nature is deeply flawed and prone to self-deception, making it impossible for humans to fully understand their own inner motives without help. Verse 10: GOD declares that HE alone searches the heart and tests the mind to reward or judge every person according to their own actions and deeds. (Verse 11: Uses the metaphor of a partridge hatching eggs it did not lay to illustrate that ill-gotten wealth or unjust gains will ultimately fail and leave a person empty. Verses 12–13: Describes GOD as a glorious, high throne and the "fountain of living waters," contrasting those who stay faithful with those who forsake GOD, whose names will be "written in the earth" or dust (meaning they are forgotten or condemned)

धरती को बर्बाद करने वालों को नष्ट करने का समय आ गया है" - यह पवित्र बाइबिल के 'प्रकाशितवाक्य' (Revelation) 11:18 का एक प्रसिद्ध कथन है। संदर्भ: यह 'प्रकाशितवाक्य' की पुस्तक में स्वर्ग में सातवीं तुरही बजने के दौरान आता है। अर्थ: यह आयत ईश्वरीय न्याय के उस समय का वर्णन करती है जब ईश्वर इंसानी गुस्से पर ध्यान देते हैं, विश्वासियों और नबियों को इनाम देते हैं, और धरती को बर्बाद करने वालों को जवाबदेह ठहराते हैं।
यिर्मयाह 17:9–13 बाइबल का एक प्रभावशाली अंश है जो इंसान के दिल की धोखेबाज़ी, परमेश्वर के संपूर्ण ज्ञान और परमेश्वर से दूर होने के ख़तरे के बारे में बताता है। आयत 9: "दिल सब चीज़ों से ज़्यादा धोखेबाज़ और बहुत बुरा [या बीमार/जिसका इलाज न हो सके] होता है; इसे कौन जान सकता है?" इसका मतलब है कि इंसान का स्वभाव बहुत कमज़ोर है और वह खुद को ही धोखा दे सकता है, इसलिए बिना मदद के इंसानों के लिए अपने अंदर की असली मंशा को पूरी तरह समझना नामुमकिन है। आयत 10: परमेश्वर कहते हैं कि वही दिल की जाँच करते हैं और मन को परखते हैं ताकि हर इंसान को उसके कामों के अनुसार इनाम या सज़ा दे सकें। (आयत 11: तीतर पक्षी का उदाहरण दिया गया है जो उन अंडों को सेता है जिन्हें उसने नहीं दिया; यह दिखाने के लिए कि गलत तरीके से कमाई गई दौलत या बेईमानी से मिला फ़ायदा आखिर में बेकार हो जाता है और इंसान को खाली हाथ छोड़ देता है। आयत 12–13: परमेश्वर को एक शानदार, ऊँचे सिंहासन और "जीवन के जल के स्रोत" के रूप में बताया गया है। इसमें उन लोगों की तुलना की गई है जो वफ़ादार रहते हैं और जो परमेश्वर को छोड़ देते हैं; जो लोग परमेश्वर को छोड़ देते हैं, उनके नाम "धरती" या धूल पर लिखे जाएँगे (यानी उन्हें भुला दिया जाएगा या सज़ा मिलेगी)।

"הגיע הזמן להשמיד את המשחיתים את הארץ" הוא ציטוט מפורסם מתוך ספר ההתגלות (פרק י"א, פסוק 18) בכתבי הקודש. ההקשר: הפסוק מופיע בספר ההתגלות בעת תקיעת השופר השביעי בשמיים. המשמעות: הפסוק מתאר עת של משפט אלוהי, שבו האל מתייחס לזעם האנושי, גומל שכר למאמינים ולנביאים, ומטיל אחריות על אלו המשחיתים את כדור הארץ

הקטע המקראי ירמיהו י"ז, 9–13 הוא קטע רב-עוצמה העוסק במרמה של לב האדם, בידיעתו המוחלטת של אלוהים ובסכנה הטמונה בהתרחקות ממנו. פסוק 9: "עָקֹב הַלֵּב מִכֹּל וְאָנֻשׁ הוּא – מִי יֵדָעֶנּוּ?" משמעות הדבר היא שטבע האדם פגום מיסודו ונוטה להונאה עצמית, כך שבני אדם אינם מסוגלים להבין עד תום את המניעים הפנימיים שלהם ללא עזרה. פסוק 10: אלוהים מצהיר כי הוא לבדו חוקר את הלב ובוחן את המחשבות, כדי לגמול לכל אדם או לשפוט אותו בהתאם למעשיו ולפועלו. (פסוק 11: עושה שימוש במשל על חוגלה הדוגרת על ביצים שלא היא הטילה, כדי להמחיש שעושר שהושג בדרכים פסולות או רווחים שלא ביושר סופם להיכשל ולהותיר את האדם ריק. פסוקים 12–13: מתארים את אלוהים ככס-כבוד רם ונשגב וכ"מקור מים חיים", ומציבים ניגוד בין הנאמנים לו לבין אלו הזונחים אותו – ששמותיהם ייכתבו "בארץ" או בעפר (כלומר, יישכחו או יידונו לאבדון).

"حان الوقت لإهلاك الذين يُفسدون الأرض"؛ هي عبارة شهيرة وردت في الكتاب المقدس، وتحديداً في سفر الرؤيا (الإصحاح 11، الآية 18). السياق: وردت هذه العبارة في سفر الرؤيا أثناء النفخ في البوق السابع في السماء. المعنى: تصف الآية وقتاً للدينونة الإلهية، حيث يتعامل الله مع الغضب البشري، ويكافئ المؤمنين والأنبياء، ويحاسب أولئك الذين يُفسدون الكوكب
પૃથ્વીનો નાશ કરનારાઓનો નાશ કરવાનો સમય આવી ગયો છે" - આ પવિત્ર બાઇબલના 'પ્રકટીકરણ' (Revelation) પુસ્તકના ૧૧મા અધ્યાયની ૧૮મી કલમનું એક જાણીતું વાક્ય છે. સંદર્ભ: આ વાક્ય સ્વર્ગમાં સાતમી રણશિંગડી ફૂંકવામાં આવે છે તે સમયે 'પ્રકટીકરણ' પુસ્તકમાં જોવા મળે છે. અર્થ: આ કલમ દૈવી ન્યાયના એવા સમયનું વર્ણન કરે છે જ્યારે ઈશ્વર માનવીય ક્રોધનો સામનો કરે છે, વિશ્વાસુઓ અને પ્રબોધકોને પુરસ્કાર આપે છે અને પૃથ્વીનો વિનાશ કરનારાઓને જવાબદાર ઠેરવે છે.

యిర్మీయా 17:9–13 అనేది మానవ హృదయం యొక్క మోసపూరిత స్వభావం, దేవునికి ఉన్న అపారమైన జ్ఞానం, మరియు దేవుని నుండి వైదొలగడం వల్ల కలిగే ప్రమాదం గురించి తెలియజేసే ఒక శక్తివంతమైన బైబిల్ వాక్యభాగం. 9వ వచనం: "హృదయము అన్నిటికంటే మోసకరమైనది, అది మహా దుష్టమైనది; దానిని ఎవడు తెలుసుకోగలడు?" దీని అర్థం, మానవ స్వభావం తీవ్రమైన లోపాలతో నిండి ఉంది మరియు స్వీయ-మోసానికి లోనయ్యే అవకాశం ఉంది. అందువల్ల, సహాయం లేకుండా మనుషులు తమ అంతర్గత ఉద్దేశాలను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోవడం అసాధ్యం. 10వ వచనం: ప్రతి వ్యక్తికి వారి సొంత క్రియలు మరియు పనుల ప్రకారం ప్రతిఫలం ఇవ్వడానికి లేదా తీర్పు తీర్చడానికి, తానే ఒక్కడే హృదయాన్ని శోధిస్తానని మరియు మనస్సును పరీక్షిస్తానని దేవుడు ప్రకటిస్తున్నాడు. (11వ వచనం: అక్రమంగా సంపాదించిన సంపద లేదా అన్యాయపు లాభాలు చివరికి విఫలమై, ఒక వ్యక్తిని శూన్యంగా వదిలివేస్తాయని వివరించడానికి, తాను పెట్టని గుడ్లను పొదగే పక్షి రూపకాన్ని ఉపయోగిస్తుంది. 12–13 వచనాలు: దేవుణ్ణి మహిమగల, ఉన్నతమైన సింహాసనంగా మరియు "జీవజలాల ఊట"గా వర్ణిస్తుంది. విశ్వాసంగా ఉండేవారికి, దేవుణ్ణి విడిచిపెట్టేవారికి మధ్య వ్యత్యాసాన్ని చూపుతుంది; వారి పేర్లు "భూమిపై" లేదా ధూళిలో వ్రాయబడతాయి (అంటే వారు మరచిపోబడతారు లేదా ఖండించబడతారు).)

ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ" ಎಂಬುದು ಪವಿತ್ರ ಬೈಬಲ್‌ನ 'ಪ್ರಕಟನೆ' (Revelation) 11:18 ರಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನುಡಿಯಾಗಿದೆ. ಸಂದರ್ಭ: ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಏಳನೇ ತುತ್ತೂರಿಯನ್ನು ಊದಿದಾಗ 'ಪ್ರಕಟನೆ' ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಈ ವಾಕ್ಯವು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅರ್ಥ: ಈ ವಚನವು ದೈವಿಕ ತೀರ್ಪಿನ ಸಮಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ; ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಮಾನವನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಂಬಿಗಸ್ತರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರವಾದಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವರನ್ನು ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಯೆರೆಮೀಯ 17:9–13 ರ ಭಾಗವು ಮಾನವ ಹೃದಯದ ಮೋಸದ ಸ್ವಭಾವ, ದೇವರ ಸರ್ವಜ್ಞತೆ ಮತ್ತು ದೇವರಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದರಲ್ಲಿರುವ ಅಪಾಯದ ಕುರಿತಾದ ಒಂದು ಪ್ರಬಲವಾದ ಬೈಬಲ್ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. 9ನೇ ವಚನ: "ಹೃದಯವು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೋಸಕರವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟದ್ದು [ಅಥವಾ ರೋಗಗ್ರಸ್ತ/ಗುಣಪಡಿಸಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದು]; ಅದನ್ನು ಯಾರು ಬಲ್ಲರು?" ಇದರರ್ಥ ಮಾನವ ಸ್ವಭಾವವು ಆಳವಾದ ದೋಷಪೂರಿತವಾಗಿದ್ದು, ಸ್ವಯಂ-ವಂಚನೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ; ಹೀಗಾಗಿ, ಹೊರಗಿನ ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಮನುಷ್ಯರು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಆಂತರಿಕ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. 10ನೇ ವಚನ: ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ನೀಡಲು ಅಥವಾ ನ್ಯಾಯತೀರ್ಪು ನೀಡಲು, ತಾನೊಬ್ಬನೇ ಹೃದಯವನ್ನು ಶೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ದೇವರು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. (11ನೇ ವಚನ: ತಾನು ಇಡದ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಾವುಕೊಟ್ಟು ಮರಿಮಾಡುವ 'ಪಾರ್ಟ್ರಿಡ್ಜ್' (ಒಂದು ಬಗೆಯ ಕಾಡುಕೋಳಿ) ಪಕ್ಷಿಯ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ; ಅನ್ಯಾಯದ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಸಂಪತ್ತು ಅಥವಾ ಲಾಭವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬರಿಗೈಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. 12–13ನೇ ವಚನಗಳು: ದೇವರನ್ನು ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ಉನ್ನತ ಸಿಂಹಾಸನ ಮತ್ತು "ಜೀವಜಲದ ಬುಗ್ಗೆ" ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ. ದೇವರಲ್ಲಿ ನಂಬಿಗಸ್ತರಾಗಿ ಉಳಿಯುವವರಿಗೂ ಮತ್ತು ದೇವರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರಿಗೂ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ; ದೇವರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರ ಹೆಸರುಗಳು "ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ" ಅಥವಾ ಧೂಳಿನಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ (ಅಂದರೆ ಅವರು ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಖಂಡನೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ).

பூமியை அழிப்பவர்களை அழிப்பதற்கான காலம் வந்துவிட்டது" என்பது பரிசுத்த வேதாகமத்தில் உள்ள வெளிப்படுத்தின விசேஷம் 11:18-ல் இடம்பெற்றுள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற வசனமாகும். சூழல்: பரலோகத்தில் ஏழாவது எக்காளம் ஊதப்படும்போது, ​​வெளிப்படுத்தின விசேஷம் என்னும் புத்தகத்தில் இவ்வசனம் இடம்பெறுகிறது. பொருள்: மனிதர்களின் கோபத்திற்குப் பதிலளித்தல், உண்மையுள்ளவர்களுக்கும் தீர்க்கதரிசிகளுக்கும் வெகுமதி அளித்தல் மற்றும் பூமியை நாசமாக்குபவர்களைப் பொறுப்புக்கூறச் செய்தல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய தெய்வீக நியாயத்தீர்ப்பின் காலத்தை இவ்வசனம் விவரிக்கிறது.

எரேமியா 17:9–13 ஆகிய வசனங்கள் மனித இருதயத்தின் வஞ்சகத் தன்மை, கடவுளின் முழுமையான அறிவு மற்றும் கடவுளை விட்டு விலகுவதால் ஏற்படும் ஆபத்து ஆகியவற்றை விளக்கும் சக்திவாய்ந்த வேதப்பகுதியாகும். வசனம் 9: "இருதயமானது எல்லாவற்றைப்பார்க்கிலும் வஞ்சகமும் கொடிய நோயுள்ளதுமாயிருக்கிறது [அல்லது குணப்படுத்த முடியாத நிலையில் உள்ளது]; அதை அறியத்தக்கவன் யார்?" இதன் பொருள், மனித இயல்பு ஆழமான குறைபாடுகளைக் கொண்டது மற்றும் தன்னைத்தானே ஏமாற்றிக்கொள்ளும் தன்மை கொண்டது; எனவே, பிறர் உதவியின்றி மனிதர்கள் தங்கள் சொந்த உள்நோக்கங்களை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வது சாத்தியமற்றது. வசனம் 10: ஒவ்வொரு மனிதனின் செயல்களுக்கும் நடத்தைகளுக்கும் ஏற்ப அவர்களுக்குப் பலனளிக்கவோ அல்லது நியாயம் தீர்க்கவோ, கடவுள் மட்டுமே இருதயத்தை ஆராய்ந்து மனதைச் சோதித்தறிகிறார் என்று அறிவிக்கிறார். (வசனம் 11: தான் இடாத முட்டைகளை அடை காக்கும் 'கௌதாரி' (partridge) பறவையின் உதாரணத்தைப் பயன்படுத்தி, முறையற்ற வழியில் ஈட்டிய செல்வம் அல்லது அநீதியான ஆதாயங்கள் இறுதியில் தோல்வியடைந்து, ஒரு மனிதனை வெறுங்கையராக விட்டுவிடும் என்பதை விளக்குகிறது. வசனங்கள் 12–13: கடவுளை மகிமைமிக்க உயர்ந்த சிங்காசனமாகவும் "ஜீவத்தண்ணீரின் ஊற்றாகவும்" விவரிக்கிறது; கடவுளிடம் உண்மையாய் இருப்பவர்களுக்கும் அவரை விட்டு விலகுபவர்களுக்கும் இடையே உள்ள வேறுபாட்டை இது காட்டுகிறது; கடவுளை விட்டு விலகுபவர்களின் பெயர்கள் "பூமியில்" அல்லது மண்ணில் எழுதப்படும் (அதாவது அவர்கள் மறக்கப்படுவார்கள் அல்லது தண்டனைக்குள்ளாவார்கள்) என்று இது குறிப்பிடுகிறது.)

पृथ्वीचा नाश करणाऱ्यांचा नाश करण्याची वेळ आली आहे" हे पवित्र बायबलमधील 'प्रकटीकरण' (Revelation) ११:१८ मधील एक प्रसिद्ध वचन आहे. संदर्भ: हे वचन 'प्रकटीकरण' या पुस्तकात स्वर्गात सातव्या कर्णेचा (तुतारीचा) आवाज होत असताना येते. अर्थ: या वचनात ईश्वरी न्यायाच्या अशा एका काळाचे वर्णन केले आहे, जेव्हा देव मानवी क्रोधाची दखल घेतो, विश्वासू व संदेष्ट्यांना प्रतिफळ देतो आणि पृथ्वीचा नाश करणाऱ्यांना जबाबदार धरतो

ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവരെ നശിപ്പിക്കേണ്ട സമയം വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു" എന്നത് വിശുദ്ധ ബൈബിളിലെ വെളിപ്പാട് പുസ്തകം 11:18-ൽ നിന്നുള്ള ഒരു പ്രശസ്തമായ വചനമാണ്. സന്ദർഭം: സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഏഴാമത്തെ കാഹളം മുഴങ്ങുന്ന വേളയിലാണ് വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ ഈ വചനം വരുന്നത്. അർത്ഥം: മനുഷ്യരുടെ ക്രോധത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുകയും, വിശ്വാസികൾക്കും പ്രവാചകർക്കും പ്രതിഫലം നൽകുകയും, ഭൂമിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവരെ കണക്കുബോധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ദൈവിക ന്യായവിധിയുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്തെയാണ് ഈ വചനം വിവരിക്കുന്നത്.

മനുഷ്യഹൃദയത്തിന്റെ വഞ്ചനാത്മക സ്വഭാവം, ദൈവത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ജ്ഞാനം, ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നതിലുള്ള അപകടം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ശക്തമായ ഒരു ബൈബിൾ ഭാഗമാണ് യിരെമ്യാവ് 17:9-13. 9-ാം വാക്യം: "ഹൃദയം എല്ലാറ്റിലും ഉപരിയായി വഞ്ചനയുള്ളതും അതീവ ദുഷിച്ചതും [അല്ലെങ്കിൽ രോഗഗ്രസ്തവും/ഭേദമാക്കാനാവാത്തതും] ആകുന്നു; ആർക്ക് അതിനെ അറിയാൻ കഴിയും?" മനുഷ്യസ്വഭാവം ആഴത്തിൽ പിഴവുള്ളതും സ്വയം വഞ്ചിക്കാൻ പ്രവണതയുള്ളതുമാണെന്നും, അതിനാൽ സഹായമില്ലാതെ സ്വന്തം ആന്തരിക ഉദ്ദേശ്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാൻ മനുഷ്യർക്ക് കഴിയില്ലെന്നും ഇത് അർത്ഥമാക്കുന്നു. 10-ാം വാക്യം: ഓരോ വ്യക്തിയുടെയും പ്രവൃത്തികൾക്കും ചെയ്തികൾക്കും അനുസൃതമായി പ്രതിഫലം നൽകാനോ വിധിക്കാനോ വേണ്ടി ഹൃദയത്തെ പരിശോധിക്കുകയും മനസ്സിനെ പരീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് താൻ മാത്രമാണെന്ന് ദൈവം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. (11-ാം വാക്യം: താൻ ഇടാത്ത മുട്ടകൾ അടയിരിക്കുന്ന 'പാർട്രിഡ്ജ്' (ഒരുതരം കാട്ടുപക്ഷി) എന്ന പക്ഷിയുടെ ഉദാഹരണം ഉപയോഗിച്ച്, അധാർമ്മികമായി നേടിയ സമ്പത്തോ അന്യായമായ നേട്ടങ്ങളോ ഒടുവിൽ പരാജയപ്പെടുകയും വ്യക്തിയെ ശൂന്യതയിലാക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. 12-13 വാക്യങ്ങൾ: മഹത്വമേറിയതും ഉന്നതമായതുമായ സിംഹാസനമായും "ജീവജലത്തിന്റെ ഉറവ"യായും ദൈവത്തെ വർണ്ണിക്കുന്നു; ദൈവത്തോട് വിശ്വസ്തത പുലർത്തുന്നവരെയും ദൈവത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരെയും ഇവിടെ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നു - ദൈവത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരുടെ പേരുകൾ "ഭൂമിയിൽ" അഥവാ പൊടിയിൽ എഴുതപ്പെടും (അതായത്, അവർ വിസ്മരിക്കപ്പെടുകയോ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്യും).

భూమిని నాశనం చేసేవారిని నాశనం చేసే సమయం ఆసన్నమైంది" అనేది పవిత్ర బైబిల్‌లోని ప్రకటన గ్రంథం 11:18లో ఉన్న ఒక ప్రసిద్ధ వాక్యం. సందర్భం: పరలోకంలో ఏడవ బూర ఊదబడుతున్నప్పుడు ప్రకటన గ్రంథంలో ఈ అంశం కనిపిస్తుంది. అర్థం: మానవుల ఆగ్రహానికి దేవుడు స్పందించడం, విశ్వాసులకు మరియు ప్రవక్తలకు ప్రతిఫలమివ్వడం, అలాగే భూమిని నాశనం చేసేవారిని బాధ్యులను చేయడం వంటి దైవిక తీర్పు సమయాన్ని ఈ వచనం వివరిస్తుంది.

ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ" — ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਈਬਲ ਦੇ 'ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ' (Revelation) 11:18 ਵਿੱਚੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਥਨ ਹੈ। ਸੰਦਰਭ: ਇਹ ਜ਼ਿਕਰ 'ਪਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੋਥੀ' ਵਿੱਚ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੀਂ ਤੁਰ੍ਹੀ ਵਜਾਏ ਜਾਣ ਦੌਰਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਰਥ: ਇਹ ਆਇਤ ਉਸ ਦੈਵੀ ਨਿਆਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਮਨੁੱਖੀ ਕ੍ਰੋਧ ਦਾ ਨਿਪਟਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਫ਼ਾਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਬੀਆਂ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਵਾਬਦੇਹ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬਰਬਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।